Monday, August 23, 2010

η επιστροφή



Ναι, χάθηκα για λίγο καιρό... αλλά ήταν αναγκαίο... και αναγκαστικό.
Αναγκαίο διάλειμμα από έναν δύσκολο χειμώνα και ακόμη πιο δύσκολο καλοκαίρι, αλλά και αναγκαστικό, μιας και η καρτοσύνδεση με το διαδίκτυο ήταν φέτος απελπιστικά αργές...
Οι εικόνες είναι όλες από το καταφύγιό μας...
Παρόλο που υπάρχει πληθώρα οπωροφόρων εδώ αναρτώ φωτογραφίες της πλέον φωτογενούς ελιάς...
Μοιάζει με γλυπτό, άλλοτε με αλλόκοτο κόσμο νεράιδων και ξωτικών..
Αρκεί να την κοιτάξεις πιο προσεκτικά και θα δεις τις μορφές να ξεπηδούν...
...να μιλάνε...
... να χάνονται στον αέρα...
... ή να κουρνιάζουν απαλά μες στον κορμό...
...ελιά παμπάλαιη...
...δυνατή...
και πεισματάρα...

καλώς σας βρήκα!

14 comments:

xiozil said...

Υπέροχες φωτογραφίες... Μαγικός τόπος...

Ελπίζω να προμηθεύτηκες ξωτικά και νεράιδες για τον χειμώνα.

Καλώς ήρθες!

Stardustia said...

Δυστυχώς έχω πολύ καιρό να ασχοληθώ με τη φωτογραφία όπως παλιά, αλλά αυτές βγήκαν ένα απόγευμα που η μαρίδα ήταν απασχολημένη...

θα ξαναβρώ τη φόρμα μου...

όσο για τα ξωτικά και τις νεράιδες, τις έχω κρυμμένες καλά για να μη μου ξεφύγουν...

φιλιά xiozil

markos-the-gnostic said...

καλώς ήρθες ζ με τις λατρίες και τις εμμονές σου
κι εγώ έχω μα την ελιά
καλό φθινόπωρο

lust-time said...

επιστροφή άντε...καλό φθινόπωρο

ελίτσα said...

Den mpaino eukola akalesti se ksena spitia :))))))
entiposiastika omos ap ti selida sou..kalos se vrika..
Signomi gia to grapsimo mou
problima me ton ypologisti

forever said...

I'm appreciate your writing skill.Please keep on working hard.^^

epikuros said...

Ξεκίνησα μια μεγάλη βόλτα στους φίλους που έχω "ξεχάσει".
Η βόλτα αυτή είναι μια πρόσκληση επανασύνδεσης όλων αυτών που θεωρώ κομμάτι της ζωής μου και συν διαμορφωτές του τρόπου να σκέφτομαι και να επεξεργάζομαι την ζωή.
Σε καλώ να μου στείλεις ένα τραγούδι που σε εκφράζει και να το εντάξω στην εκπομπή του Σαββάτου.
Στην μνήμη μιας διαδικτυακής φίλης που σήμερα έμαθα πως εδώ και 7 μήνες έφυγε από κοντά μας.
"H τέχνη της ύπαρξης" τ΄ όνομα της ιστοσελίδας της.
Θα ήταν χαρά και τιμή μου η συμμετοχή σου.
Την αγάπη μου.
Υ.Σ.
Για να προλάβω, το μήνυμα αυτούσιο θα σταλεί σε όλους όσους έχω στην καρδιά μου τα δυόμισι χρόνια που επικοινωνούμε

Anonymous said...

http://trupokarudos.blogspot.com/2010/10/blog-post_30.html

παιδιά διαβάστε αυτό σας παρακαλώ και υπογραψτε όλοι για να σωθεί μια ζωή ένα νέο κορίτσι. Είναι κρίμα να χαθεί έτσι απλά. Είναι ζωή. Ένας μικρός Άγγελος που το θελουμε κοντά μας.

Σας ευχαριστούμε

Anonymous said...

http://trupokarudos.blogspot.com/2010/11/25.html

εδώ μπορείτε παιδιά να ψηφίσετε για αυτό το Άγγελο.

epikuros said...

"Οι καλοί φίλοι είναι σαν τα αστέρια... Δεν τους βλέπεις πάντα, αλλά ξέρεις ότι υπάρχουν…»

Φιλιά σε όλους

Stardustia said...

είναι η κατάρα μου... όποτε γράφω για επιστροφές χάνομαι... την έχω ξαναπατήσει και μυαλό δεν βάζω...

έτσι...

@Μάρκο, lust-time τώρα λέω να επιστρέψω όντως...

@ελίτσα, καλώς την... δεν υπάρχουν απρόσκλητοι εδώ... μονάχα καλοδεχούμενοι...

@Επίκουρε... αχ βρε
Επίκουρε... μόλις τώρα είδα την πρόσκλησή σου... είχα τέτοια άρνηση που ΔΕΝ έμπαινα καν στο μπλογκ... και άσε που η ενημέρωση των σχολίων πάει σε ένα ξεχασμένο μου λογαριασμό που πλέον δεν ανοίγω

μίλησες για αστέρια, αλλά εγώ είμαι μάλλον αστερόσκονη από κομήτη...

@ forever no comments

@τρυποκάρυδε ελπίζω να πάνε όλα καλά και να έχει ενημερωθεί κόσμος...

φιλιά σε όλους

Γιώργος said...

απίστευτο πως σε μια χιλιοταλαίπωρη ελία είδες τόση μαγία

mirsini's creations said...

Γεια σου :) !
Καλως σε βρηκα! Πανεμορφη η παμπαλαιη ελια κ' την φωτογραφισες ωραια! Οντως, τι φωτογενεια; Παιρνει κ' φως απ'τις νεραιδες κ' τα ξωτικα που μενουν εκει ! Τα διεκρινα για λιγο! Στο σπιτι μας υπαρχει μια ελια, οχι τοσο παλια οσο η δικη σου αλλα φαινεται κι αυτη καπως παλια! Την αγαπω πολυ! Την εχει αγκαλιασει και ο κισσος γυρω γυρω κ' φαινεται πανεμορφη( αν κ' δεν ξερω αν αυτο ειναι πολυ καλο για την ελια;! ). Ακομη δεν σε βρηκα κ' σε ζαλισα ε; !
Καλο σ/κ! Χαρηκα! :)

Stardustia said...

Όλο τεντώνομαι να ξαναρχίσω, όλο ξαναλουφάζω... τέτοια νίλα που έχουμε πάθει, τα χαστούκια που τρώμε καθημερινά με έχουν ζαλίσει...

αλλά να, βλέπω το μπλογκ μου και το λυπάμαι το καϋμένο, έτσι παραμελημένο,

βλέπω και νέους στην παρέα, καλωσήρθατε Γιώργο και mirsini's creations, και χαίρομαι...

σας φιλώ όλους και επανέρχομαι αμέσως τώρα με ένα νέο ποστ

καλησπέρα!